4 Şubat 2014 Salı

Benim de huy edindiğim birtakım ârızi şeyler var. Bazı şarkılarda günlerce konaklıyorum meselâ. Bazı şiirleri ezber eder gibi dönüp dönüp tekrar okuyorum. Altını çizdiğim kitapların üzerinden tekrar geçiyorum. Kimi filmlerin vurulduğum sahnelerinin dakikasını, saniyesini kuvvetle aklımda tutuyorum. Çünkü ben çok sevince çok tekrara düşüyorum. Şimdilerde ise en çok yaptığım şey Travis'in tek şarkısını üst üste dinleyip emin galip'ten okumak. Bir süredir uyumadan önce rastgele bir post seçiyordum. Tamamlayalı çok oldu. Bu kez de baştan aldım sırayla gidiyorum artık.
Hayatta en çok üşenmeden yazan insanlara imrendim ben. Zaaflarını, endişelerini, hayal kırıklıklarını, sevdiği şeyleri açık bir yara gibi göstermekten çekinmeyen ve bunu alçak gönüllü bir maharetle süsleyenlere. Ve elbette Kadıköy'ü methedenlere.
...
Söylediğimde ısrarlıyım bayım; daha çok yazsanız daha çok okurdum. Zannediyorum tekrarda zevâl aranmaz: Eksik olmayın.