26 Şubat 2015 Perşembe

Kelimelerin kudreti beni dehşete düşürüyor. Ben daha nereden başlayacağımı bilmezken, o bütün hikâyeyi tek başına göğüslüyor. Hiç öğrenemedim ben, bir güzellikten nasıl bahsedilir. Ölçüsü nedir, bilmedim. Hayranlık mıdır, canımızı ille yakması mı gerekir? Peki bu kader midir, güzelliği hep yitirdikten sonra mı dile gelir? 
Bir mesele var Rabbim, hani sana bahsettim. Bekletildiğimiz bir vade var ve olandaki hayra rıza, kolay değil, artık iman ettim. 
Bir mesafe, tek bir uçtan kapanmıyor. Uzaklık idrâk edilince, varmanın mahiyeti değişiyor, henüz öğrendim. Oysa ben, belki diyeceğim bir ihtimal varsa bilmek istedim. Aslında böyle yavaş yavaş değil, ben, bir çırpıda çıldırmak diledim.